Pui van Iconsiam

Happy end

Als je naar Thailand gaat dan ga je voor de sex, toch? Een hardnekkig beeld wat blijft hangen.
Ik vind dit beeld vergelijkbaar met dat wat van Amsterdam en daarmee voor het gemak van heel Nederland in de wereld bekend is.
‘Als je op Centraal Station Amsterdam aankomt dan ben je al beroofd nog voordat je het station uit bent. En iedereen zit hier aan de wiet, toch?’

Ja, er is sex te koop in Bangkok. In welke grote (wereld)stad is dat niet?

Dat andere is er ook en dat valt vele malen meer op. De enorme rijkdom die aanwezig is in het land.

In Bangkok, een stad zo groot als de provincie Gelderland met net zoveel inwoners als in heel Nederland is een enorme diversiteit te zien. Het mag een groot contrast worden genoemd.

Over goed en slecht heb ik het niet. Dat zijn zulke subjectieve begrippen die ook nog eens erg onderhevig zijn aan een westerse of oosterse manier van denken. Als je al nagaat dat er in het oosten vele malen meer mensen wonen dan in het westen, wie ben ik dan om te vinden dat ‘we’ het in het westen beter doen dan in het oosten?
En ja hoor, ook hier wordt het plastic probleem aangepakt. Het is het oosten en de rijkdom mag anders zijn verdeeld maar gek zijn ze niet.

Tegenover me aan de rivier waar ik een maand verblijf, staat een prachtig winkelcentrum, Iconsiam. Het staat te glimmen in de zon, heeft een prachtige architectuur en je kunt er het neusje van de zalm krijgen.



Dè grote merken bieden er zich aan alsof je in Parijs of Milaan bent. Je zou denken, wie kan dat hier kopen? Nou, o.a. heel veel Thai, Chinezen, Arabieren, Indiërs en andere Aziaten die ik nog niet weet te specificeren. Genoeg mensen in ieder geval die met grote tassen gevuld met spullen van Dior, Gucci of Vuiton naar buiten gaan. Ik heb er eens een middagje genoeglijk naar zitten kijken. Het is namelijk ook nog eens lekker gekoeld in die centra wat een aangename afwisseling is met de temperatuur buiten.

Even tussendoor. Op gas stoken is hier niet aanwezig. Alles loopt op elektriciteit. Heb je enig idee hoeveel herrie dat maakt? Wat wij moeten stoken voor warmte geldt hier voor koelte. Ik vraag me af hoe onze overheid, nadat we zijn overgegaan op elektriciteit, de milieufanaten tevreden wil gaan houden als het gaat om de decibellen. Het is namelijk nooit meer stil. Nooit meer.

Weer terug bij de ‘shoppingmall’, ik kan u vertellen dat deze shoppingmall slechts één van vele andere malls is in de stad die hetzelfde verkopen en ook daar staan ze in de rij om naar binnen te mogen. Jong en oud.

Ja, maar hoe zit het nou met dat tegen betaling afstand kunnen doen van je zaad?
De stad heeft 3 straatjes waar je terecht kunt. Eigenlijk zeer beperkt, zeker gezien de grote naam die het in de wereld draagt.
Pat(ping)pong heeft twee straatjes die parallel lopen van zo’n 400 meter lang.

Patpong 1 en Patpong 2.


Aan beide kanten van de straat zijn (half)open bars waar, als je naar binnen kijkt, de lusteloosheid groot is.

Patpong nightbazaar


De aandacht moeten ze nog afsnoepen ook van de bezoekers van de avondmarkt aan (fake)spullen die worden aangeboden.


De derde plek heet Soi Cowboy, is in een ander gedeelte van de stad en is meer van hetzelfde. Een kennis heeft ons er eens mee naar toe genomen om het met eigen ogen te zien.

We waren in een gelegenheid waar je kon kiezen welke paal er eerst een beurt moest krijgen. Bij de zichtbare, in de ruimte aanwezige palen stond per paal een meisje. Ik had me behoorlijk wat geilheid aan bewegingen voorgesteld van zo’n meisje waarmee ze de klant of in ieder geval zijn geld haar kant op zou moeten krijgen. Het was totaal het tegenovergestelde.
Het kind stond bijzonder verveeld tegen die paal aangehangen, geen beweging in te krijgen was meer wat ik zag. Een knokig lichaam in aftands stukje stof wat de ‘private parts’ nog net aan het oog onttrok. In plaats van dat de paal haar instrument moest zijn hield ze zich eraan vast om niet door de moeie hoeven van de hoge hakken heen te zakken.
Dan de aanwezige man.
Rondom dit gedeelte met palen en meisjes zaten mannen. Nou keken die meisjes al lusteloos, maar die mannen konden er ook wat van. Ze zaten er niet geïnteresseerd bij, keken niet speciaal naar de meisjes maar zaten daar en hadden een gevuld glas in de handen. Ik zat te kijken naar twee groepen die voor elkaar waren bedoeld maar dit niet door leken te hebben.

Achter me zat een man in een nisje met twee meisjes. Deze meisjes waren wel degelijk wakker. Met bedrijvige vingers waren ze de bijna tot aan de nok toe met alcohol gevulde man het zogenaamd naar de zin aan het maken. Aan de glazige blik in zijn ogen vermoedde ik een staat van opwinding. Van de afhandeling was ik geen getuige. Het kan maar zo zijn dat hij is onderuit gegaan van de drank en zonder bevrediging toch van zijn geld is afgekomen.
Het beeld van de dikke, vadsige westerling geflankeerd door een Thais meisje, ja dat zie je ook, maar niet veel.
Zielig? Het ligt iets anders dan dat. Ik kijk er eigenlijk met een beetje plezier naar want wie hier zielig is, dat is vooral die man. Eén ding is zeker, betalen doet hij en krijgen is nog maar de vraag.

Thailand heeft geen sociaal opvangsysteem zoals we dat in Nederland kennen. Dat wil niet zeggen dat er geen opvang is maar dat je daar zelf voor moet zorgen en dat zorgstelsel heet familie.
Veel van de in de sexindustrie werkende vrouwen komen uit een gedeelte van Thailand wat zich bezig houdt met rijst. Eenmaal geoogst is het wachten op de volgende oogst. Een tijd zonder inkomen.
De vrouwen gaan dit inkomen verdienen in Bangkok. Mannen doen dit overigens ook maar die zie je vooral terug achter het stuur van de taxi’s. Met het verdiende geld wordt het thuisfront ondersteund en als er thuis weer werk aan de winkel is zijn de dames weer vertrokken.

Ik kijk met mijn westerse ogen naar een oosters beeld. Er zijn dingen die ik niet snap maar ‘ in the end, it’s my happy end.
Elke dag.

2 Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *