de positiviteit van pilates, Marianne van den Heuvel

Die van ‘three times is shipright’

October 23, 2018

Dat gevoel ging er door me heen toen ik in Bussum voor de derde keer weer buiten de boekhandel stond.

Er zijn maar weinig winkels waar je me niet los moet laten en daar is een boekhandel er één van. Al die letters in boeken en tijdschriften, de hoeveelheid, kleur en geur hiervan hebben een enorme aantrekkingskracht op me. Ik vind het ook een ideale invulling van mijn tijd als het regent en ik moet in een stad verblijven. Zoals jaren geleden nog wel eens voorkwam tijdens een tournee. 

Mijn ogen gaan glimmen en ik weet niet precies waar ik moet beginnen want als ik eenmaal begonnen ben, een boek in mijn handen heb, dan is de tijd niet meer aanwezig.

In het voorwerk wat ik kon verrichten om te informeren bij welke boekhandel ik mijn boek in consignatie kon verkopen, stonden alle boekhandels in de nabije omgeving van Kortenhoef (lees Hilversum) op mijn lijstje. 

Eerst uitzoeken, dan aanschrijven en lezen wat de reactie is. Tot dusver was dat positief.

Tijdens dit proces heb ik geleerd dat de boekhandel een korting krijgt op de verkoop van het boek. Dit is ook altijd dezelfde korting en hangt af van het type boek. Is het een algemeen boek of een onderwijzend boek om maar eens twee types te noemen. Overigens, er zijn maar drie typen en het derde type is een kinderboek. In ieder geval geldt voor de algemene boeken de hoogste korting, 43%. 

Bij de boekhandel in mijn woonplaats merkte ik echter een andere houding. Eerst grapte ze dat zij er het meest aan zou verdienen om dit al snel te veranderen naar dat ‘we’ hier een mooi prijsje van zouden maken. Dat gaf me twee gevoelens: één, dat er dus onderhandelingsruimte is en twee, dat ik hier met een prettige dame te maken had. Dit zou geen problemen opleveren.

De tweede boekhandel was die in Bussum. Ik had niet van tevoren gemaild maar was in de buurt en besloot binnen te stappen.

Hier ging het volledig anders.

‘Wat moet het kosten?’ ‘Wat is mijn korting?’ De twee vragen die de eigenaar van de boekhandel me stelde.

Toen ik op die laatste vraag antwoordde dat dit onderhandelbaar is viel de beste man nog net niet over de snelheid van zijn eigen woorden, die bijna bulderend naar buiten kwamen en me een korting van 50% om de oren slingerden. En o, ja, als hij het er niet mooi vond uitzien zou hij het sowieso niet doen.

De toon was gezet zal ik maar zeggen en enigszins aangeslagen door deze niet al te vriendelijke houding, stond ik weer buiten. Ik had gezegd dat ik met het boek zou langskomen als het er was.

Vorige week vrijdag ben ik met het boek langs gegaan. Zelf ben ik uitermate tevreden over hoe het eruit ziet, dus daar kon hij het boek niet op afwijzen maar meneer was lunchen en nog niet terug. De agenda van meneer kende de verkoopster achter de toonbank ook niet, dus ik moest het nog maar eens een andere keer proberen.

Gisteren weer langs geweest en weer nul op het rekest. Nee, meneer was er niet maar zou er morgen zijn. ‘De hele dag?’, vroeg ik. Stomme vraag achteraf waar ik zelf het antwoord op had kunnen geven want ook deze verkoopster kende de agenda van meneer niet.

Vandaag dan.

Derde poging en weer met mijn boek onder mijn arm en meneer was er. De verkoopster wees mij aan waar hij stond te praten met een andere verkoopster (die van gisteren). HIj keek nogal nors op alleen nu was zijn houding geen verrassing meer voor me. Of hij me kon helpen. ‘Dat hoop ik’, was mijn antwoord.

Hij liep naar zijn kant van de toonbank en dat zag ik net op tijd want anders had ik naast hem gestaan, aan zijn kant van de toonbank. Dat leek me geen goede start van dit gesprek.

Ik moest hem helpen herinneren wie ik was en waar ik voor kwam. Weer kwamen dezelfde vragen maar nu was ik voorbereid.

Ik pakte het boek uit en hij nam het in zijn handen. Bladerde het heel oppervlakkig door waarbij ik zag dat hij aan één hand een halve duim heeft. Hij gaf geen krimp over de uiterlijkheden van het boek.

‘Wat kost het?’

‘€12,50’.

‘Wat kost het mij’ (ah, dacht ik, dezelfde vraag maar anders gesteld, variatie.)

‘€2,50 voor u en een tientje voor mij’, zei ik zo zakelijk mogelijk.

‘50%, anders is het voor mij niet interessant,’ zei hij’

‘50% is voor mij niet interessant’, zei ik.

Hierop gaf hij mij het boek, wat hij nog steeds in zijn handen hield terug en zei: ‘dat dacht ik al’.

‘Overigens ligt het boek ook in het Centraal Boekhuis’, zei ik. U kunt het daar ook bestellen maar dan heeft u wel de verzendkosten erbij.’

Heel even keek hij me onderzoekend aan en zei toen: ‘Ja, maar ik kan dan mijn BTW niet verrekenen. (6% van €12,50 = €0,75 en die € 0,75 moet eigenlijk nog door de helft vanwege de 50%. Ik was er klaar mee)

‘Ja meneer, dan houdt het op.’

Hij wenste me nog veel succes met het boek en hoewel afgewezen was ik blij dat ik mijn boeken-kindje niet aan de lusten van deze man hoefde bloot te stellen.

Wat me nou zo enorm leuk lijkt is dat iemand in die boekenzaak in Bussum om dat boek vraagt, hij het niet in voorraad heeft en het alsnog moet bestellen.

Ik zal het niet weten maar de gedachte bevalt me wel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *