Viool buiten zetten

Fijne collega

Vorige week stuurde een muziekvriend van me, jeugdcollega uit het Nationaal Jeugdorkest, een opname van hem waarin hij een mooie song speelt.
Ik werd er enorm blij van. Hij speelt clarinet en dat instrument, de klank ervan, vind ik zo mooi dat mijn aandacht al snel gepakt is, maar ik werd er zo blij van om hem te horen spelen. Het ontroerde me, raakte me.

Een andere collega, paukenist in een orkest omtrent oude muziek, laat ook van zich horen op Facebook. Interessant en ik kijk en luister er met plezier naar. Ik vind dit ontzettend leuk dat hij dat doet.

Musici die zich laten horen. Ik ken er zoveel die ik echt hoog heb zitten en naar wie ik graag luister. Graag luister naar hun muzikale verhaal wat ze technisch prachtig weten te vertellen en ik mis ze.

De orkesten zijn stil. Solisten hoor je niet. Ze mogen niet optreden op de manier die ze gewend zijn wat betekent dat je ze dus ook niet hoort. Ik had verwacht, en ook gehoopt veel meer musici te horen op alle social media die we hebben.

Nee, het betaalt op dit moment niet maar heel eerlijk, alle gesubsidieerde orkesten worden doorbetaald. De musici in die orkesten verdienen hetzelfde in deze tijd waarin ze niet mogen spelen als wanneer ze wel zouden ‘werken’. Even los van wat ze daarnaast nog bij weten te verdienen wat een ander verhaal is. Voor de zelfstandige musici zonder een vast contract is het een ongekende ramp.

Social media is een prachtig instrument om contact te houden met de mensen die normaal een kaartje voor je kopen.

Ik zag een musicus zich daar negatief uiten over hoe andere musici zich nu exposeren op social media. Daar werd deze musicus een beetje moe van want konden die mensen niet gewoon wachten totdat de podia weer open waren?
Een reactie van een andere musicus was dat hij zich irriteerde aan het slechte instrumentarium waar musici die dit deden op speelden, en nog onbetaald ook.

Muziek als verbindende factor, als datgene wat steun kan bieden (kijk naar de muziek die gemaakt wordt bij ziekenhuisbedden), dat is toch een reden dat er muziek is?

Speel musicus!

Deel wat je te zeggen hebt met je instrument. Als de zalen en organisaties niet meer kunnen bieden waar ze voor zijn dan hebben we toch dit medium wat we allemaal via internet kunnen bereiken waar we jou kunnen horen? Zonder besmetting jouw bezieling een deel van ons kunnen laten worden?

Nee, het betaalt niet, en ik ben ook niet voor gratis optreden, maar dit is een andere situatie. Dit is voeling houden met je achterban die staan te trappelen om straks weer naar jouw concerten te kunnen komen. Je dankbaar zullen zijn dat je er was op het moment dat ze niet naar je toe konden komen en nu zo blij met je zijn omdat ze jou op een andere manier hebben leren kennen.

Ik hou mijn hart vast over alle klappen die de economie nu en de komende tijd te verduren krijgt en hoe zich dit gaat vertalen naar subsidies richting cultuur.

Gaat er straks misschien een geluid klinken naar al die gesubsidieerde musici die nu thuis zitten? Een beschuldigend geluid in een vraagvorm met: ‘wat deed jij (en je orkest/ensemble) toen Nederland economisch in een zware storm terecht kwam?’

Laat je horen musicus, laat horen waarom muziek (en kunst) nodig is in een tijd die daarom vraagt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *