Kip paneng

Ophouden nou

Wat was dat een heerlijke toevoeging weer aan de dagelijkse activiteiten dat de kroegen weer open mochten. De mensen die je voorheen hier zag, maandenlang niet hebt gezien, kon je wel omarmen. Zelfs degenen die je minder leuk vindt maar wat voor dat moment niets meer uitmaakte.

Eén van de leuke dingen van zo’n praathuis is juist dat daar ook mensen komen die je niet kent en met wie je zomaar, door de setting van het interieur aan de praat komt.

Kees (niet zijn echte naam) is zo’n iemand.

De eerste keer dat ik met hem in contact kwam was na een dorpsevenement waarna velen naar de kroeg kwamen en al een aardige scheut binnen hadden. Ik was niet zo gecharmeerd van hem in eerste instantie en was op mijn hoede als hij ook binnen kwam.

Dat is toch heel erg anders gelopen met deze Kees want Kees houdt van koken.
De eerste keer dat hij daarover begon te vertellen dacht ik dat hij me in de maling nam als even meekletsen met dat vrouwtje die het over lekker eten heeft. De details die echter vrijkwamen deden het water me in de mond stromen. Hij zou zelfs gaan wokken voor en in de kroeg met die gigantische wok van hem. Helaas ging dat niet door.

Afgelopen weekend kwam ik Kees weer tegen met zoon en vrouw. Met het idee om Paella te maken besloot ik even navraag bij hem te doen over een goede manier van aanpak. Al snel, heel snel kregen we het over eten. Ik had de startknop aangeraakt want we hebben ruim drie uur over eten gepraat. Het ene recept en ingrediënt na het andere rolde voorbij. Herhaaldelijk keek hij mij aan en zei: ‘stoppen nou hoor’, waarna hij weer verder ging met:’ weet je wat ook lekker is?’

Zo kwam er een kipfilet recept voorbij met ‘weet je wat ik daar mee doe?’ Ik hoefde niets te zeggen want Kees is nogal druk in zijn manier van praten en doen en ging zonder adem te halen gewoon door met het vertellen van wat hij met die kipfilet uitspookt. Hij slaat hem plat, kruidt hem, haalt hem twee keer door de bloem en een losgeklopt ei en bakt hem dan heel krokant af. Daar maakt hij wat zeer scherpe en goed gekruide sausjes bij om ze in te dopen.
‘Maar ik maak dat niet meer hoor, zei hij, want voordat ik zelf aan tafel zit hebben die twee lekkerbekken daar al alles opgegeten.’ Hij wees hierbij naar zijn vrouw en zoon die daar beiden met een grote glimlach ‘ja’ bij aan het knikken waren.

Na zo lang over eten gepraat te hebben hadden we beiden geen honger meer maar hebben we een afspraak gemaakt om samen de keuken in te gaan en uitgebreid te gaan koken.

‘Dan kom je een beetje vroeg, zeg zo’n half twee of zo, nemen we een lekker drankje en gaan we beginnen.’

Wanneer?

Overigens, om aan dit bericht toch een kleurtje mee te geven, de Nederlandse keuken is niet besproken;-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *